Ένοχο τσιμπούκι

Φεβρουαρίου 25, 2010

Μετά από μία πολύ κουραστική εβδομάδα που με κράτησε μακρυά από τα αγπαημένα μου διαφημιστικά blogs και sites, βρήκα ένα λεπτό ηρεμίας και έπεσα πάνω στη νέα καμπάνια της BDDP & Fils, Paris για την Αντικαπνιστική ένωση της Γαλλίας. Φυσικά και είναι πανέξυπνη διαφήμιση με επεξηγηματικό tag: Το κάπνισμα σε κάνει σκλάβο του καπνού, αλλά με ενοχλεί η ατυχέστατη σύγκριση του προσφιλέστατου πεοθηλασμού με το κάπνισμα. Μην μαγαρίζετε ρε παιδιά το ωραιότατο τσιμπούκι με το άθλιο τσιγάρο. Γιατί πια τέτοιο μίσος; Αφήστε τον κόσμο να χαίρετε τα όμορφα πράγματα και ενημερώστε τα περί κακού καπνίσματος αλλιώς. Δείξτε κανένα σάπιο πνευμόνι, κανέναν μαυριδερό καρκίνο, τέτοια πράγματα. Πάντως για να μην παρεξηγηθούμε η καμπάνια περιλαμβάνει δύο αγόρια και ένα κορίτσι, που όμως σε κάθε περίπτωση καλύτερα να μην γονατίζουν μπροστά σε κοστουμάτους κυρίους γιατί μεγάλο κακό θα τα βρει.


Τι τραβάει κι’ο πρίγκηψ

Φεβρουαρίου 19, 2010

Δεν φτάνει που ο λεβέντης προσπαθεί να κάνει αγαθοεργίες, να προετοιμάζεται για τον αγγλικό θρόνο και άλλα καθημερινά, του τρίβουν και στη μούρη που η κουρούπα του έχει αδειάσει από μαλλί. Το μόνιμα ένοχο για τέτοιες σαχλαμάρες περιοδικό Hello, έστησε event με άστεγο που έβγαλε την φωτογραφία του διαδόχου. Έλα που το κεφάλι γυάλιζε και έπεσε το Photoshop να τον κάνει και full τριχωτό και μελαχρινό. Φυσικά στην δίπλα φωτογραφία βλέπεις την αληθινή όψη του William και φαντάζεσαι το κράξιμο που έφαγε το περιοδικό για τέτοια χονδροειδή παραποίηση. Κάποτε όλα αυτά μου προκαλούσαν αηδία, τώρα πλέον περιμένω την επόμενη σαχλή φωτοεπέμβαση για να γελάσει το χειλάκι μου.


Θέλω να τα πω

Φεβρουαρίου 19, 2010

Από σήμερα θα είμαι στην Αθήνα, να δω φίλους και τις ομορφιές της υπεραγαπημένης μας καταστροφής. Αυτό μου ήρθε στο μυαλό όταν είδα τη καμπάνια της FP7, Bahrain για την Batelco με tag: Let it all out. Talk for free on friday. Έχω να πω πολλά και θα τα πω όλα. Αυτή τη φορά όμως όχι από τηλέφωνο ή Skype αλλά real. Όταν επιστρέψω στην ξενητειά θα πάρουν πάλι φωτιά οι συχνότητες.


Πολλαπλά υπέροχο

Φεβρουαρίου 16, 2010

WOW! Αυτή ήταν η αντίδρασή μου όταν πρωτοείδα αυτή την ταινίας της Wieden+Kennedy, Portland για τη ΝΙΚΕ. Πολύ προφανή μηνύματα για μία εταιρία που πάντοτε βρίσκει τον τρόπο να εμφυσήσει αξίες στις εικόνες της. Πράγμα αρκετά εύκολο βέβαια αφού το αντικείμενό της είναι ο αθλητισμός κατεξοχήν χώρος όπου ανθίζουν θετικές ιδέες και υψηλά ιδανικά. Το εκπληκτικό τραγουδάκι που κλέβει την παράσταση και απογειώνει την ταινία είναι το Ali In The Jungle από τους The Hours. WOW!


Η ευτυχία είναι κόκκινη και κίτρινη

Φεβρουαρίου 11, 2010

Από την ετήσια διαφημιστική υπερβολή του Super Bowl φέτος δεν βγήκαν σπουδαία πράγματα. Κρατάω τους Simpsons από την Wieden+Kennedy, Portland γιατί τους αγαπάω πολύ και μου έχουν λείψει τα παλιά καλά τους επεισόδια. Δυστυχώς το παρόν τους είναι πολύ μέτριο σε σχέση με το εκπληκτικό τους παρελθόν. Φοβάμαι και πως το μέλλον τους θα είναι ολίγον κίτρινο και κρίνοντας και από αυτή τη διαφήμιση έχουν γίνει τόσο mainstream που δεν μπορούν να πείσουν πια κανέναν.


Κωλοπάπουτσα

Φεβρουαρίου 10, 2010

Εύκολη δουλειά για την DDB, Berlin ήταν το brief της Reebok για τα νέα της παπούτσια που έχουν στόχο (ή έστω selling claim) ότι φτιάχνουν όμορφους κώλους. Έβαλαν λοιπόν ωραίους κώλους πρώτη μούρη και τελείωσαν. Τρομερά παρωχημένη πλην sexy διαφήμιση.


Το θαύμα της χημείας

Φεβρουαρίου 4, 2010

Ευχάριστα παρανοϊκή διαφήμιση της TBWA\Chiat\Day, New York για τα αγαπημένα μου Skittles. Είναι αλήθεια πάντως όποτε καταναλώνω ένα τέτοιο σακουλάκι νιώθω να μου φυτρώνει και εμένα ένα αντίστοιχο φυτό από το στομάχι.


Ωραίο χαμόγελο έχεις μούργο

Φεβρουαρίου 3, 2010

Γέλασα πολύ με την απλή ιδέα της TBWA\Chiat\Day για τα Dentastix. H διαφήμιση ξεκινάει με μία mock-διαφήμιση που πουλάει μασέλες για σκύλους και μετά γίνεται μία απλή βαρετή διαφήμιση για ένα νέο προϊόν που τώρα τελευταί πουλάει τρελλά σε ιδιοκτήτες σκύλων. Προτιμώ το πρώτο μέρος που παιδιαρίζει με μία σαχλή ιδέα. Δύσκολες μέρες για να λέμε όχι στο γέλιο.


The Hurt Locker

Φεβρουαρίου 3, 2010

Καιρό είχα να γράψω εδώ για τις ταινίες που βλέπω. Ούτε καν το Avatar δεν ήταν αρκετό να με κάνει να σπαταλήσω χρόνο γράφοντας αρλούμπες. Όμως η πρόσφατη ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων των Oscars μου έβαλαν στο μυαλό σκέψεις. Βλέπεις δεν είναι τυχαίο που οι δύο πιο πολυσυζητημένες αμερικάνικες ταινίες έχουν ακριβώς το ίδιο θέμα: Την άδικη πρόκληση και ατυχή εμπλοκή του αμερικάνικου στρατού σε πολέμους που αφορούν πλουτισμό της Αμερικής εις βάρος “ιθαγενών”. Στο The Hurt Locker η Kathryn Bigelow εξιστορεί την τρομακτική καθημερινότητα τμήματος του αμερικάνικου στρατού στο Ιράκ που ασχολείται με την εξουδετέρωση εκρηκτικών. Η ταινία είναι λιγότερο πολεμική και περισσότερο δραματικό thriller με τα όλα του που τα καταφέρνει να τα πάει καλά και με τη δράση αλλά και με την ανάπτυξη των χαρακτήρων.

Νομίζω ότι τα φετινά Oscars σηματοδοτούν μία στροφή της αμερικάνικης κοινωνίας απέναντι στο θέμα των πολέμων που διεξάγει αυτή τη στιγμή. Είναι σημαντικό ότι και στο Avatar αλλά και στο Hurt Locker οι αμερικάνοι δεν είναι απλά οι εισβολείς αλλά οι “ξένοι” που δεν “καταλαβαίνουν” ούτε τους ντόπιους αλλά ούτε και τους λόγους για τους οποίους τους σκοτώνουν. Νομίζω ότι ο μέσος αμερικάνος επιτέλους κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και ευτυχώς κάποιοι του το ρίχνουν στη μούρη με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Η ταινία της Βigelow είναι ο κινηματογράφος που αγαπάω, με σπουδαίο σενάριο, προσωπική ματιά και έναν ρυθμό που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις λεπτό. Αποκάλυψη είναι ο πρωταγωνιστής Jeremy Renner που αν και μοιάζει με βλαχο-γελαδάρη σε πείθει με την σπουδαία και κυρίως ανπάντεχη δύναμη της ερμηνείας του. Να το δεις.


Πι πι το παιδί

Φεβρουαρίου 1, 2010

Στο όνειρο ενός παιδιού το κατούρημα είναι συντριβανάκι χαρωπό ανάμεσα σε ροζ ελέφαντες και παραδεισένια πλάσματα. Ο πιτσιρικάς της συσκευασίας των GoodNites ονειρεύεται ως ήρωας της Disney και κατουράει ήρεμα και ευτυχισμένα. Καθώς το target-group της καμπάνιας είναι γονείς, δεν παίρνω θέση γιατί μπορεί κατά βάθος η Diamond Ogilvy, Seoul να έχει κάνει καλή δουλειά και να επικοινωνεί την πάνα βρακάκι ιδανικά. Επειδή όμως δεν είμαι γονιός αλλά κατά βάθος σιτεμένο παιδί θα σταθώ στο υπέροχο illustration του κυρίου Ilsung Na. Ταλεντάρα μου φαίνεται.


Βαρετά βόρειο

Φεβρουαρίου 1, 2010

Μινιμαλισμός και πνεύμα από τη Νορβηγική McCann, Oslo για το dig2go.com. Εγώ τώρα που είμαι παγιδευμένος ανάμεσα σε χιλιάδες μηνύματα κάθε είδους πρέπει να κάνω την αναγωγή και να καταλάβω ότι αυτό το site πουλάει audiobooks. Τη στιγμή μάλιστα που διαβάζω χωρίς γυαλιά. Υπερβολικά απαιτητική καμπάνια για μία τόσο βαρετή ιδεά.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.