Ο εκδοτικός οίκος Eichborn έχει για λογότυπο μία μύγα. Έτσι η γερμανική Jung von Matt σκέφτηκε να κολλήσει μικρά διαφημιστικά χαρτάκια του οίκου πάνω σε αληθινές μύγες και να τις αφήσει να πετούν ελεύθερες στο χώρο της Έκθεσης Βιβλίου στη Frankfurt. Εντελώς αηδία ιδέα, καθώς η μύγα είναι βρωμιάρα και άλουστη, ενώ το γνωστό μυγοχέσιμο δεν έχει και πολλούς οπαδούς ως γνωστόν. Η εταιρία διευκρυνίζει ότι τα χαρτάκια κολλήθηκαν με κερί που διαλύεται και εν καιρώ ξεκολλάει από την μύγα-promoter. Η δημιουργικότητα θύμα του εντυπωσιασμού.
Στο πολυσύχναστο Jackson Tunnel στο Chicago οι περαστικοί κοιτώντας ψηλά βλέπουν μερικές πατατιές να έχουν εισβάλλει στον χώρο από το ταβάνι. Η αφίσα δίπλα γράφει: Our potatoes are grown closer than you may think και στόχος της καμπάνιας είναι να εφησυχάσει τους καταναλωτές της Lay’s που ανησυχούν μπας και το πατατάκι που τρώνε ταξίδεψε σε business class από την άλλη άκρη του κόσμου. Καλή ιδέα και δυνατό αποτέλεσμα από την Juniper Park.
Μία ατελείωτη λίστα από προτερήματα του νέου VW Polo Match. Τόσα πολλά που δεν χωρούν στα billboards! Καλή ιδέα της Agence V, Paris που παίζει με το ίδιο το μέσο και τις περιορισμένες δυνατότητές του. Και ένα tag διευκρινιστικό σε περίπτωση που βρεθεί χοντροκέφαλος που δεν πιάνει το νόημα: Polo Match. An endless list of equipment.
Oι ισπανοί Cano Estudio δημιούργησαν το project με το όνομα We Love City, που είναι ουσιαστικά χρήσιμες πληροφορίες για μία πόλη, συμπυκνωμένες σε μία κάρτα. Η πρώτη πόλη είναι η Βενετία και απ’ότι βλέπεις αν και underdesigned φαίνεται χρήσιμο, ειδικά αν τα γούστα των δημιουργών της ιδέας ταιριάζουν με τα δικά σου. Δες το και στο site τους.
Πολύ εντυπωσιακή ιδέα, που προφανώς θα έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση από την Scholz&Friends, Berlin για την Vaude που πουλάει outdoor equipment. Καλή ιδέα χρήσης των φτερών του αεροπλάνου για επικοινωνία που έτσι και βρει μιμητές θα κάνει τα ταξίδια μας ακόμη πιο πηγμένα στη διαφήμιση. Να ένας καλός λόγος να πάρω ιδιωτικό αεροπλάνο.
Λίγο φοβιστική και σίγουρα αξιοπρόσκετη καμπάνια της JWT, Melbourne για το Australian Childhood Foundation. Σε διάφορα σημεία της Μελβούρνης κούκλες σε μέγεθος παιδιού καλύφθηκαν από λευκές αφίσες που γράφουν: Neglected Children are made to feel invisible. Δυνατό μήνυμα που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να σκεφτούν για δυσάρεστα θέματα.
Ένα animation 5-λεπτο θαύμα από τους James Jarvis & Richard Κenworthy. Έγινε με τα λεφτά της NIKE αλλά αντί να κοτσάρει το brand φάτσα-κάρτα και να κλέψει την παράσταση, άφησε τους καλλιτέχνες να κάνουν ότι κατέβηκε στο μυαλό τους και κράτησε μόνο μία σειρά στους τίτλους του τέλους για τον εαυτό της. Εννοείται ότι η δημοσιότητα που θα πάρει θα βγάλει τα λεφτά της παραγωγής και ότι πιθανόν να χρησιμοποιήσουν το ταινιάκι με διάφορους τρόπους. Αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό ήταν ένα project που πήγαν οι δημιουργοί στην εταιρία η οποία συμφώνησε να το χρηματοδοτήσει. Καλό πάντρεμα δημιουργίας και marketing, αν και λόγω δουλειάς επέτρεψέ μου να είμαι ολίγον καχύποπτος για τις ξαφνικές αγάπες μεγαλοεταιρίας και καλλιτεχνών.
Μετά την επιτυχία των αυθόρμητων μαζικών χορευτικών που είχε στήσει η T-Mobile στο Λονδίνο πριν μερικούς μήνες, προέκυψε τις προάλλες η συνέχεια που ως φυσική εξέλιξη αφορούσε αυθόρμητο μαζικό τραγούδι. Πάνω από 10 χιλιάδες άνθρωποι μαζεύτηκαν στην πλατεία Trafalgar και ενώ περίμεναν ότι θα συμμετείχαν σε ένα γιγάντιο χορευτικό βρέθηκαν να τραγουδούν το Hey Jude. Κaraoke για τα πλήθη και ζεστά συναισθήματα από την Saatchi & Saatchi, London που ως φαίνεται το έχει πιάσει το νόημα και στην κατά τα άλλα βαρετή και πολύ γερμανική T-Mobile προσπαθεί να κολλήσει την ετικέτα του φιλικού, νεανικού και ελπιδοφόρου brand.
Αδύνατον να καταλάβω τι βρίσκει ο κόσμος και βλέπει σειρές αστυνομικές, δικηγορικές και ιατρικές. Μου φαίνονται αφόρητα προβλέψιμες και βασισμένες σε συνταγή. Αντίθετα βρίσκω εξαιρετική και πρωτότυπη την ιδέα της Colenso BBDO, Auckland για την προβολή της σειράς Law & Order στη Νέα Ζηλανδία καθώς καταφέρνει να ενσωματώσει το μέσο στο μήνυμα. Χμμμ… πολύ φιλοσοφία έχω διαβάσει τελευταία. Πρέπει να το γυρίσω στα φωτορομάντσα.
Φανταστική ιδέα για διαφημιστικό κολπάκι από την Lowe, New York για το Museum of Sex της Νέας Υόρκης και μία έκθεση που ετοιμάζουν με θέμα: “Εξερευνώντας τη χαρά του στοματικού έρωτα”. Αντί για βαρετά φυλλάδια έφτιαξαν αυτά τα μπαλόνια που πρέπει να τα φουσκώσεις για να διαβάσεις τις λεπτoμέρειες για την έκθεση. Και fun και sexy και πανέξυπνο. Ωραίος συνδυασμός.
Αρχικά η ιδέα μοιάζει καταπληκτική. Κάθεσαι στη στάση του λεωφορείου και το Citylight δίπλα σου μετράει το βάρος σου. Εσύ βλέπεις ότι έχεις παχύνει και αποφασίζεις πως ήρθε ο καιρός να πας στο γυμναστήριο Fitness First που τα στοιχεία του βρίσκεις κάτω από το βάρος σου. Τώρα είναι καλό αυτό; Να βλέπει όλος ο κόσμος πόσο ζυγίζεις; Και αν καθίσουν δύο-τρεις; Πετάμε τη χοντρή να μείνουν οι στυλάτες; Ιδέα χωρίς κέρδος για τον διαφημιζόμενο εκτός από τον θόρυβο που πρόκειται να δημιουργηθεί γύρω από το πρωτότυπο της ιδέας.
Την λένε Eleftheria Parpis και είναι κριτικός διαφημίσεων στο περιοδικό AdWeek. Εκείνος είναι ο Thad Papadakis δημιουργικός διευθυντής της Ignited στο L.A. Mε το παρακάτω video-ερωτική εξομολόγηση έχει πετύχει να αναβαθμίσει το βιογραφικό του, να κάνει κόσμο να γελάσει και φυσικά να κερδίσει πόντους στη δουλειά του. Έχει πλάκα ο τρόπος που παίζει με όλα τα ελληνοαμερικάνικα στερεότυπα, χωρίς να το παρακάνει ποτέ. Δεν ξέρω αν η Ελευθερία θα βγει μαζί του για ραντεβού, είμαι σίγουρος όμως ότι θα το σκεφτεί δύο φορές πριν του ξαναγράψει κακή κριτική.
Βάλσαμο για κουρασμένα κορμιά. Κατεβαίνεις τις κυλιόμενες σκάλες και πατάς τον χαλαρά ξαπλωμένο κύριο στο πάτωμα. Η βραζιλιάνικη διαφημιστική εταιρία Fields που το σκέφτηκε θέλει βασικά να μας βάλει στη θέση του ξαπλωμένου κυρίου και να αποζητήσουμε τη χαρά του να σε πατάνε στο Revita Beauty Center. Με το tag Relax with Shiatsu ξεκαθαρίζουν τα πράγματα ώστε να μην πάει και ο νους σε τίποτα πονηρές καταστάσεις. Από τις ιδέες που μου αρέσουν λόγω απλότητας και πρωτοτυπίας.
Πανέξυπνη business card από την αμερικάνικη Marked for Trade για κάποιο κέντρο γιόγκας ονόματι Yoga One και tag: Get stretchy. Τόσο απλό, φτηνό και εντυπωσιακό που όλα τα σχόλια περιττεύουν. Μου θυμίζει όμως την εποχή όταν ακόμη δούλευα σαν γραφίστας, που έκανα ατελείωτες συζητήσεις με πελάτες για το τάδε χρώμα, τη δείνα γραμμούλα και πάει λέγοντας. Εποχή που ευτυχώς έχω αφήσει πίσω μου!
Δημοσιεύθηκε από tivlepo 
Δημοσιεύθηκε από tivlepo 
Δημοσιεύθηκε από tivlepo 
