Το φως που μου ταιριάζει

Ο Chris Ware σχεδίασε αυτό το εκπληκτικό εξώφυλλο για το επόμενο τεύχος του The New Yorker, καθώς στις ΗΠΑ το Σάββατο γιορτάζουν το Halloween. Ενώ τα πιτσιρίκια λούζονται στο φως των σπιτικών που επισκέπτονται για το γιορτινό τους μπαξίσι, οι γονείς φωτίζονται από τις οθόνες των iPhone τους. Σπουδαία προσέγγιση και υπέροχη ατμόσφαιρα που συνδυάζει το απόλυτο παρών με το νοσταλγικό παρελθόν. Άξιο εξώφυλλο για ένα από τα καλύτερα περιοδικά του πλανήτη. Ζηλεύω αφάνταστα!

Δημιουργικά μπερδεμένος

O Erik Natzke είναι ένας εξαιρετικός γραφίστας-ζωγράφος που φτιάχνει πανέμορφες εικόνες χρησιμοποιώντας μόνο το Adobe Flash. Δεν έχω ιδέα πως τα καταφέρνει, πάντως στο blog του μπορείς να δεις και να διαβάσεις πολλά και ενδιαφέροντα. Το παρακάτω μου άρεσε ιδιαίτερα γιατί αν χρειαζόμουν μία εικόνα για να περιγράψει την κατάσταση του μυαλού μου τον τελευταίο καιρό, θα έδειχνα αυτήν και όλα θα ήταν ξεκάθαρα. Ή μάλλον εντελώς μπερδεμένα.

Το Alien και το ξυραφάκι

Ανατριχίλες και πολύ γέλιο για αυτή την καταπληκτική αφίσα της Vitruvio Leo Burnett, Madrid για το Φεστιβάλ Sci-Fi του Sitges στην Ισπανία. Ο δασύτριχος νέος γιορτάζει τα 30 χρόνια του Alien του Riddley Scott. Μαζί του κι’εγώ που στην πρώτη προβολή της ταινίας, πιτσιρικάκι στο σινεμά Ποάλα έγινα ρεντίκολο από τις κοριτσίστικες τσιρίδες μου όταν γινόταν τα διάφορα αιματηρά. Φοβάμαι ότι αν πετύχω τον κύριο της αφίσας σε καμία παραλία, δεν θα γλυτώσω τις τσιρίδες τρόμου και αυτή τη φορά!

Έξω οι μαύροι από την Πολωνία

Πω πω, πόσο εύκολα την πατάς! Είμαι σίγουρος ότι το παρακάτω έγκλημα στο Photoshop ήταν ιδέα κάποιου δημιουργικού στη Πολωνία που είπε “αφού δεν έχουμε μαύρους εδώ, βγάλτον τον αράπη να μην φαίνεται και ξένη η εικόνα”. Και έτσι με την ελπίδα πως κανείς δεν θα το προσέξει έγινε η πατάτα. Και ερωτώ: ρε φίλε τον Κινέζο τι τον κράτησες; Έχει επιδρομή Κινέζων στο Gdansk και δεν το πήραμε χαμπάρι; Κακό PR για την Microsoft από την Πολωνία που διαπρέπει στην καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε άλλα φασιστικά και νεοσυντηριτικά αντίστοιχα. By the way, ηλίθιε και ρατσιστή γραφίστα, το χέρι γιατί δεν το άλλαξες; Το είχε ο άνθρωπος σε solarium; Οι παρακάτω εικόνες έχουν γεμίσει το Internet σήμερα και ελπίζω κάποιος να χάσει τη δουλειά του.

Φυσικά η Microsoft απολογήθηκε όπως μπορείς να διαβάσεις εδώ.

Πλάσματα της φαντασίας

O Brandon Jan Blommaert είναι πολύ διαφορετικός δημιουργός. Μεταξύ γραφιστικής, φωτογραφίας και γλυπτικής, η δουλειά του είναι πολύ γοητευτική και καθόλου αναμενόμενη. Η εικόνα που βλέπεις είναι από τη σειρά eco station και μπορείς να βρεις πολλά και ενδιαφέροντα στο site του. Για το πως έφτιαξε αυτά τα αλλόκοτα πλάσματα μπορείς να δεις μία σειρά από φωτογραφίες εδώ.

Βασικά χρώματα

Φωνακλάδικα γραφικά της γερμανικής Jung von Matt, Elbe για κάποιο “εβραϊκό cabaret” ονόματι Jüdischer Salon am Grindel. Σαν επιστροφή στον μοντερνισμό που γεννιόταν πριν από έναν αιώνα, σαν παιδικό παιχνίδι, σαν κάτι παλιό και φρέσκο ταυτόχρονα.

Η Αμερική ψάχνει το νέο της πρόσωπο

Το περιοδικό Paper ζήτησε στο τελευταίο του τεύχος από διάφορους αμερικάνους επαγγελματίες της επικοινωνίας να δώσουν ιδέες για το rebranding των ΗΠΑ. Οι περισσότεροι έπαιξαν με ιδέες σχετικές με τη σημαία που μου φάνηκε λίγο και αδούλευτο. Προσωπικά μου άρεσε η ιδέα του Alex Bogusky που έβαλε τον Obama να φοράει ένα μπλουζάκι με τον Che να φοράει ένα μπλουζάκι με τον Obama. Xιούμορ και αυτοσαρκασμός με έναν πολύ απλό και κατανοητό τρόπο.

Για το παιδί μέσα σου

Μία από τις αφίσες της Abbott Mead Vickers BBDO, London για το Museum of Childhood του Λονδίνου. Η εικονογράφηση είναι του Paul Pateman και το copy γράφει: Αdults must be accompanied by inner child. Μουσείο που θα πρέπει να βάλω στη λίστα για το επόμενοι ταξίδι στο Λονδίνο.

Χάρτης για να ονειρεύομαι

Από τους ομορφότερους και πιο ταξιδιάρικους χάρτες είναι αυτοί της Νέας Υόρκης. Λίγο το μπακλαβαδωτό σχέδιο της πόλης, λίγο οι εικόνες από τις ταινίες και λίγο οι αναμνήσεις από το ταξίδι αστραπή που έκανα πριν από μερικά χρόνια όποτε βρίσκω τον χάρτη της κάθετης πόλης μπαίνω σε ένα New York state of mind όπως λέει και το άσμα. Τρομερά πρωτότυπη ιδέα από την εταιρία Schulze & Webb που κάνει consulting (άσχετο) και που μπορείς να παραγγείλεις στο site τους. Ουσιαστικά πρόκειται για μία προβολή του χάρτη σε μία καμπύλη που επιτρέπει να έχεις πλήρη αντίληψη της πόλης, αλλά με έναν πιο ποιητικό τρόπο.

Επιθυμητή χρήση στερεότυπων: Μάθημα 1ο

H αφίσα της Publicis Conseil για την χορηγία της Orange στο Asian Film Festival της Deauville. Ο πιο απλός και ξεκάθαρος τρόπος να επικοινωνήσει το συγκεκριμένο γεγονός χωρίς να χρησιμοποιήσει λέξεις. Τα στερεότυπα εδώ χρησιμοποιούνται τέλεια και με τη σωστή δόση χιούμορ. Αν είχε όμως χρησιμοποιήσει και πορτοκαλί ξυλάκια τότε το μήνυμα της χορηγίας θα έβγαινε ακόμη πιο ισχυρό.

When I was young

Όμορφη αφίσα του Fabien Barrell με κείμενο: Designers Are Meant To Be Loved, Not Understood. Ναι κάτι τέτοια χαριτωμένα έλεγα στον εαυτό μου τα τιμημένα χρόνια που ήμουν γραφίστας και προσπαθούσα να τα βγάλω πέρα με ψίχουλα. Όταν ήμουν το mac monkey του κάθε κρετίνου που χρειαζόταν τη δουλειά μου αλλά δεν μπορούσε ή δεν ήξερε πως να με εμπιστευθεί. Τώρα από την άλλη πλευρά της επικοινωνίας βλέπω το γιατί οι όποιοι designers θα είναι πάντα η τιμημένη εργατιά της επικοινωνίας. Πολύ απλά αυτός είναι ακριβώς ο ρόλος τους. Φυσικά δεν αναφέρομαι στους μετρημένους στα δάχτυλα star designers που κάνουν του κεφαλιού τους, αλλά στους συναδέλφους που άφησα πίσω μου να λιώνουν μπροστά στις οθόνες τους.

Καταραμένο Photoshop

Με αφορμή κάποια τελευταία κρούσματα “πριν & μετά” φωτογραφιών από celebrities τύπου Kim Kardashian, βρήκα αυτό το σετ φωτογραφιών από τον γερμανό μάστορα του Photoshop Doc Baumann. Αφορμή για σκέψη για όλους εμάς που δουλέψαμε το Photoshop και συνειδητά το χρησιμοποιήσαμε για να αλλάξουμε την πραγματικότητα. Φυσικά αυτό το θέμα είναι τόσο παλιό όσο ο άνθρωπος. Ακόμη και οι Φαραώ έφτιαχναν αγάλματα που τους έδειχναν ηρωικούς και πανέμορφους. Το θέμα δεν είναι αν είναι ηθικό ή όχι να χρησιμοποιούνται αυτά τα εργαλεία, αλλά γιατί ακόμη έχουμε ανάγκη από όλο αυτό το ψέμα.

Πάντως καλά είναι να μην γκρινιάζω γιατί την αφεντομουτσουνάρα μου την έχω φτιάξει στο Photoshop αρκετές φορές. Και περιέργως δεν νιώθω καθόλου άσχημα για αυτό.

Play! Prime τώρα

Ερωτεύτηκα το νέο δικτυακό παιχνίδι της DoCoMo. Φυσικά είναι στα γιαπωνέζικα, αλλά με τέτοια γραφικά ποιος νοιάζεται για το τι λέγεται. Πρόκειται για το Play! Prime και αφού επιλέξεις τον χαρακτήρα σου κινείσαι μέσα στην πιξελούπολη και συναντάς άλλους παίκτες με τους οποίους παίζεις μικρά παιχνιδάκια. Αν τους κερδίσεις γίνονται ακόλουθοί σου, αν χάσεις τους ακολουθείς. Κερδίζει όποιος μαζέψει τους περισσότερους. Πολύ addictive παιχνίδι που δεν συνιστάται για ώρες γραφείου.

Romain Lenancker

Ως εραστής των έντονων χρωμάτων και της καθαρής φόρμας προσκυνώ την παρακάτω αφίσα του κυρίου Romain Lenancker. Στις behind the scenes φωτογραφίες μπορείς να δεις ότι για σπουδαία αποτελέσματα δεν είναι υποχρεωτική η χρήση πανάκρβου 3D. Και η χαρτοκοπτική μια χαρά την κάνει τη δουλειά της.

Νοσταλγία

Tι μου θύμισε αυτή η εικόνα! Κιτρινισμένες σελίδες από το Μπλεκ, τότε που τα comic τα ανταλλάσαμε γιατί δεν υπήρχε το χαρτζιλίκι για καινούρια. Νοσταλγικό σκίτσο από το site του πολύ καλού Patrick Leger, που έχει δημοσιεύσει σε διάφορα πολύ γνωστά περιοδικά.