Αρχιτεκτονική για την ειρήνη

Ιουνίου 25, 2008

Η αρχιτεκτονική θέλει να βοηθήσει στην εξεύρεση λύσεων για τα προβλήματα που προκαλεί η έλλειψη νερού στην έτσι και αλλιώς «εύφλεκτη» Μέση Ανατολή, προσβλέποντας στην μείωση των εντάσεων στην περιοχή. Το αρχιτεκτονικό γραφείο Phu Hoang με έδρα τη Νέα Υόρκη, προτείνει το project No Man’s Land που αποτελείται από μία σειρά τεχνητά νησιά που προσφέρουν δυνατότητες διασκέδασης, τουριστικής εκμετάλλευσης, παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας και δημιουργίας πόσιμου νερού. Υπέροχη ιδέα, θα πήγαινε κουτί και στην Ελλάδα, αλλά η ειρήνη δεν είναι θέμα δημιουργίας τέτοιων project, αυτά είναι καλές προθέσεις και ξέρεις που σε οδηγεί ο δρόμος που είναι στρωμένος με δαύτες.


Heinz Deli Mayo

Ιουνίου 18, 2008

H μαγιονέζα Heinz Deli Mayo δεν είναι απλά ένα βιομηχανικό προϊόν. Είναι μέρος μιας οικογενειακής καθημερινότητας. Αυτό τουλάχιστον πουλάει η Heinz με την καμπάνια της λονδρέζικης AMV BBDO για τη νέα σειρά της Deli Mayo που αντικαθιστά την τυπική μαμά με έναν νεοϋρκέζο μάγειρα. Τολμηρό concept, αστείο και καλόγουστο.


Αχαλίνωτη φαντασία

Ιουνίου 18, 2008

O Ryohei Hase είναι ένας ανερχόμενος Illustrator από το Tokyo και σχεδιάζει έργα που ανήκουν στον χώρο της ρεαλιστικής φαντασίας. Η παρακάτω λεπτομέρεια είναι από το έργο του με τίτλο: Go Forward and Forward και δείχνει αγόρια με κεφάλια λαγών να τρέχουν μανιασμένα. Θα δεις κι’άλλα ωραία πράγματα στο site του.


Αφού δεν το αντέχεις το ρημάδι

Ιουνίου 16, 2008

Η Maktub Beverages Delivery είναι μία βραζιλιάνικη εταιρία που σου φέρνει ποτά με delivery στο σπίτι. Ακούγεται καλή ιδέα, αλλά μου φαίνεται λίγο μίζερο να είμαι κλεισμένος στο σπίτι και να πίνω. Αφού όμως οι άνθρωποι έχουν επενδύσει στην ιδέα τους να τους ευχυθώ καλή επιτυχία και καλά κρασιά. Η διαφημιστική τους καμπάνια είναι εντελώς αηδιαστική, για να προκαλέσει αφ’ένός το μειδίαμα στους υποψιασμένους νεαρούς πελάτες της, αφ’ετέρου να δώσει έναν καλό λόγο να καθίσεις σπίτι και να μην μπεκρουλιάζεις στο δρόμο. Η καμπάνια είναι δουλειά της 141/Soho Square São Paulo και αν και μου αρέσει σαν αποτέλεσμα, σαν concept θα την προτιμούσα λιγότερο ρεαλιστική.


O ψαράς που προσπαθούσε πολύ

Ιουνίου 14, 2008

Και αφού είμαι στα ψάρια, να και μία από τις πολύ ωραίες διαφημίσεις του μήνα. Ο ψαράς της John West ξενυχτάει και σαν καλός και τίμιος εργαζόμενος κάνει τα αδύνατα δυνατά για να φέρει στο πιο κοντινό σου προλεταριακό supermarket (λέγε με Tesco) φρέσκα ψάρια, ορεκτικά και υγιεινά. Ωραίο stop-motion ταινιάκι από την CheethamBellJWT Manchester γυρισμένο με ψηφιακές φωτογραφικές κάμερες. Η ατμοσφαιρική μουσική είναι από το συγκροτηματάκι ονόματι M.Craft και έχει τίτλο Dragonfly .


Ψαρώσαμε

Ιουνίου 14, 2008

Συμπαθητική διαφήμιση από την καμπάνια της Draftfcb New York για την αλοιφή Aquaphor. Τίποτα σπουδαίο, αλλά αυτές οι διαφημίσεις με κερδίζουν με την απλότητά τους. Υπάρχει και κάτι σεξουαλικό με το γυμνό δέρμα να πρωταγωνιστεί που είναι όμως διακριτικό και καλόγουστο. Παρατήρηση: ο αφαλός του νεαρού θα μπορούσε να γίνει μάτι σε ένα από τα ψάρια και να μας πάρει τα μυαλά. Την αυστηρότερη τιμωρία μου στον illustrator.


Secretary

Ιουνίου 14, 2008

To Secretary (2002) είναι ένα μισοαστείο μισοσοβαρό ψευτο-πορνό. Δυστυχώς, από τον θόρυβο που είχε κάνει η ταινία, είχα την αίσθηση ότι θα έβλεπα μία προσπάθεια των δημιουργών να πιάσουν το θέμα μαζοχισμός/σαδισμός από την σοβαρή του πλευρά και να κάνουν μία βαρβάτη ανάλυση του θέματος. Εδώ όμως ο μέτριος σκηνοθέτης Steven Shainberg εστιάζει στον κώλο της πρωταγωνίστριας Maggie Gyllenhaal και προσπαθεί να στήσει μία ολόκληρη ταινία από μία εντελώς αδύναμη ιστορία: προβληματική κοπελίτσα προσλαμβάνεται από μυστηριώδη μεγαλοδικηγόρο και στα χέρια του μετατρέπεται σε αντικείμενο του sex. Χαλαρώστε παιδιά, αυτό δεν φτάνει ούτε για μεταμεσονύκτιο porno σε ξενοδοχειακό κανάλι. Έλεος.

Όμως, λέω όμως με θαυμασμό, τα σκηνικά είναι εξαιρετικά. Τώρα για καλό το λέω αυτό; Έ όχι, μάλλον προσβολή είναι από μία ταινία 100 λεπτών να σου μένουν τα σκηνικά. Αλλά δεν μπορώ να μην πω τον καλό μου λόγο για τον Michael Murray που στήνει ένα δικηγορικό γραφείο τόσο ξεχωριστό που όταν βαρεθείς να βλέπεις τα χαρίσματα της πρωταγωνίστριας, συνειδοτοποιείς ότι είναι και αυτό μέρος της πρωταγωνιστικής ομάδας. Καλοί και οι δύο ηθοποιοί Maggie Gyllenhaal (δίκαια τα βραβεία της) και James Spader, αλλά όλα τα άλλα είναι ένα αποτυχημένο ανέκδοτο. Το τέλος είναι τόσο κακό που θα έπρεπε να διδάσκεται μάθημα σε σχολές κινηματογράφου με τίτλο: Πως να ΜΗΝ τελειώνεις μία ταινία. Προτίμησε soft τσόντα του 70, θα πάρεις και την χαρά και θα έχει και καλύτερη φωτογραφία.