O Nole είναι αστείος

Απρίλιος 29, 2009

Καθώς είμαι τενίστας φανατικός και οπαδός του Novak Djokovic κόλλησα τρελλά με τη πρώτη διαφήμιση που έκανε ο Djoko (ή και Νole για τους πολύ φίλους) με τους νέους του χορηγούς Head. Ο τύπος πρέπει να είναι τολμηρός και να διαθέτει πολύ χιούμορ, γιατί τέτοια αυτοσαρκαστική διαφήμιση δεν βρίσκεις πολλούς αθλητές να την τολμήσουν. Σκέψου μόνο τον Federer με τα Rolex του και τον Nadal με τις μπρατσωμένες αφίσες του για τη ΝΙΚΕ. Καλή τοποθέτηση του Djoko στην Αγία Τριάδα του tennis ως ο πλακατζής που συμπληρώνει τον εγκεφαλικό και τον δυναμικό. Με τέτοιο προφίλ πάντως δύσκολα θα πάρει τα ακριβά συμβόλαια των ειδών πολυτελείας. Μπορεί όμως και να μην τον ενδιαφέρει.

Advertisements

O θαρραλέος μυς

Απρίλιος 29, 2009

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, το παρακάτω video ξεκίνησε την καριέρα του ως ερασιτεχνικό και διέπρεψε στο YouTube. To τσίμπησε όμως η DeVito/Verdi produced και με ένα απλούστατο copy και διακριτική μουσική έφτιαξε μία πολύ καλή διαφήμιση για την Ehrlich Pest Control. Σε 30» και με ένα μονοπλάνο φτιάχνει ατμόσφαιρα θρίλλερ που σκάει στο τέλος σε κωμωδία. Ο πόντικας θα πάρει πνευματικά δικαιώματα από τις μεταδόσεις; Του αξίζει!


Το μέσο και το μήνυμα

Απρίλιος 28, 2009

Αδύνατον να καταλάβω τι βρίσκει ο κόσμος και βλέπει σειρές αστυνομικές, δικηγορικές και ιατρικές. Μου φαίνονται αφόρητα προβλέψιμες και βασισμένες σε συνταγή. Αντίθετα βρίσκω εξαιρετική και πρωτότυπη την ιδέα της Colenso BBDO, Auckland για την προβολή της σειράς Law & Order στη Νέα Ζηλανδία καθώς καταφέρνει να ενσωματώσει το μέσο στο μήνυμα. Χμμμ… πολύ φιλοσοφία έχω διαβάσει τελευταία. Πρέπει να το γυρίσω στα φωτορομάντσα.

laworder1


Εικονική αλήθεια

Απρίλιος 27, 2009

Μαγική ανατροπή από την Obscura Digital για ένα event της McAfee στο San Francisco. Xρησιμοποίησαν προχωρημένη 3D τεχνολογία όχι για να μιμηθούν την πραγματικότητα στον ψηφιακό κόσμο, αλλά για να φέρουν την ψηφιακή πραγματικότητα στον πραγματικό κόσμο. Τα κτίρια μοιάζουν να έχουν βυθιστεί σε ένα video-game περιβάλλον και πραγματικά λυπάμαι που δεν ήμουν εκεί για να απολαύσω το θέαμα πραγματικά και όχι ψηφιακά.


Bruno’s Poster

Απρίλιος 27, 2009

Φανταστικό teaser-poster για την πολυαναμενόμενη παράνοια του gay αυστριακού δημοσιογράφου Bruno – λέγε με Sacha Baron Cohen – που θέλει να μας στείλει στο νοσοκομείο από τα γέλια. Το σχολιάκι «Borat was so 2006» το βρίσκω εξαιρετικό. Από τις πλέον αναμενόμενες ταινίες του καλοκαιριού.

brunoposter


Υπερβολές

Απρίλιος 27, 2009

Προσωπικά αγαπάω το χιούμορ και την απλότητα στη διαφήμιση, αλλά μερικές φορές δεν λέω όχι και για λιγάκι Ηollywood style υπερβολές. Η Floria Sigismondi είναι σκηνοθέτης με μακρά θητεία σε διαφήμιση και μουσικά video. Στη συγκεκριμένη διαφήμιση της Lowe, Bangkok για το σαμπουάν Clean έχει δώσει ρέστα μπαρόκ υπερβολής. Το σκοτάδι συγκρούεται με την πυτιρίδα (!) και με όπλο την παγωμένη αίσθηση του εν λόγω σαμπουάν, ένας πόλεμος ξεσπάει που καταστρέφει την κερασφόρο παλιοπυτιρίδα. Αισθητικά υπέροχο, επικοινωνιακά αδιάφορο και τόσο ακριβό που λυπάμαι τον οικονομικό διευθυντή που θα πρέπει να δουλέψει υπερωρίες για να μην φαληρίσει την εταιρία του.


The Visitor

Απρίλιος 25, 2009

visitorposterΤις ταινίες χαμηλών τόνων συνήθως τις ανακαλύπτω μετά από καιρό. Όταν τις έχει δει κάποιος φίλος και μου λέει τα καλύτερα ή όταν διαβάζω την 25η διθυραμβική κριτική. Το The Visitor (2008) του σκηνοθέτη Tom McCarthy είναι μία εξαιρετικά χαμηλόφωνη ταινία και χρειάστηκε ένας σχεδόν χρόνος για να πειστώ να την δω. Ο μεσήλικας σχεδόν γέροντας πρωταγωνιστής της ιστορίας βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα δράμα απέλασης μεταναστών στην καρδιά της Νέας Υόρκης. Η μοναχική μελαγχολική του ζωή αναστατώνεται όταν γνωρίζει την ανθρώπινη πλευρά των «ξένων» που ζουν δίπλα του, ουσιατικά μέσα στο σπίτι του. Άνθρωποι άλλης φυλής, κουλτούρας, θρησκείας ξαφνικά γίνονται οι «δικοί του» άνθρωποι αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή και οι νόμοι τυφλοί. Οι μετανάστες είναι παράνομοι και ανεπιθύμητοι και τα συναισθήματα του πρωταγωνιστή αδύναμα να πολεμήσουν το σύστημα.

Με διακριτικούς ρυθμούς και συναισθήματα να ρέουν απλά και αβίαστα η ταινία μπορεί να μην δένει καλά με τη λέξη αριστούργημα, αλλά σίγουρα είναι το είδος του κινηματογράφου που λατρεύω. Μόλις 4 ηθοποιοί φτιάχνουν μία σπουδαία «μικρή» ταινία, που θέλει να πει μόνο ένα πράγμα και το λέει καταπληκτικά: Όλοι μας είμαστε ξένοι, επισκέπτες, και η μισαλλοδοξία δεν έχει θέση στη ζωή μας. Αν και το θέμα της ταινίας είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό, η προσοχή των δημιουργών του στρέφεται στα συναισθήματα χωρίς όμως να ευτελίζουν το θέμα τους. Ο υποψήφιος για Oscar Richard Jenkins είναι ανέκφραστος σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της ταινίας και ποτέ δεν εκβιάζει τα συναισθήματα μας. Μεγάλη ερμηνεία, η απόλυτη αντίθεση της υπερβολής. Αποκάλυψη όμως είναι και η Ισραηλινή ηθοποιός Hiam Abbass, όχι μόνο για την τόσο αλλιώτικη ομορφιά της αλλά και για άλλη μία αναπάντεχα σπουδαία ερμηνεία. Ταινία που σου συστήνω ανεπιφύλακτα.