Μα που είναι ο πελάτης;

Νοέμβριος 17, 2009

2 εβδομάδες τώρα προσπαθώ να καταλάβω πως θα κάνω την εταιρία μου πελατοκεντρική! Αν δεν το έχεις πάρει μυρωδιά, το Customer Centricity είναι το νέο mot du jour. Ήμουν σε σεμινάριο με διάφορους σπουδαίους και μεγάλους την προηγούμενη εβδομάδα και όλοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτός ο νέος όρος και πως θα κάνουμε πιο φιλικές προς τον πελάτη τις εταιρίες μας. Η μάνα μου που ήταν μια ζωή ψιλικατζού έχει πολύ καλή ιδέα για το τι σημαίνει για μία εταιρία να είναι πελατοκεντρική και δεν πήγε ποτέ σε κανένα σεμινάριο. Το κεφάλι μου είναι καζάνι και αύριο πρέπει να παρουσιάσω στον CEO τις ιδέες μου. Τα έχω παίξει και δεν ξέρω πόσο θα αντέξω να κάνω αυτή την τρελλή δουλειά πριν πάρω το one way ticket και επιστρέψω στην πατρίδα να καλλιεργήσω ελιές ή να σερβίρω καφέδες. Καλή μου νύχτα.


Όταν ήμουν 10

Ιουνίου 29, 2009

Άλλος ένας επικήδειος σήμερα, αυτή τη φορά για το κορίτσι της αφίσας που με ταξίδευε όταν ήμουν πιτσιρικάς. Ήμουν γύρω στα 10, τρελλός και παλαβός με τους Charlie’s Angels και η μάνα μου παρά τις παρακλήσεις μου, δεν μου αγόραζε ένα άσπρο μπλουζάκι με μία κακοτυπωμένη φωτογραφία των τριών κοριτσιών. Κλάμα και οδυρμός που δεν μπορούσα να βροντοφωνάξω στην ανθρωπότητα ότι λατρεύω το συγκεκριμένο σήριαλ. Ευτυχώς βρέθηκε εκείνη την εποχή κάποια Super-Κατερίνα να συμπεριλάβει την παρακάτω αφίσα, κάνοντάς με για ένα ολόκληρο καλοκαίρι ευτυχισμένο που έβλεπα το ιδανικό κορίτσι να μου χαμογελάει τινάζοντας τις ζωηρές του μπούκλες. Η Farrah Fawcett πέθανε, αλλά η αφίσα θα υπάρχει για πάντα ως σύμβολο μίας εποχής και ως ανάμνηση της δικιάς μου (και όχι μόνο) αθωότητας.

farrah


Θα σε ηρεμήσω

Μαΐου 29, 2009

Μία υπερβολή από χρώματα που έχει όμως εξαιρετικά χαλαρωτική δράση. Oι φράσεις θα μπορούσαν να λείπουν αλλά έτσι το ήθελε ο καλλιτέχνης. Η μουσική είναι των Mum.


Όλα ακόμη μαύρα

Μαΐου 14, 2009

Διαβάζω για την ακύρωση της συναυλίας των Depeche Mode και θυμάμαι τον εαυτό μου πιτσιρικά, ντυμένο στα μαύρα όταν τους είχα πρωτοδεί στο Καλλιμάρμαρο πριν από 25 χρόνια. Παιδάκια όλοι τους ακόμη, 4 στο group και με πολύ άποψη. Τι κρίμα να σέρνονται, μεσήλικες πια, και να εξευτελίζονται με αυτό τον τρόπο. Που πήγαν τα όνειρά σας βρε αγόρια; Ίσως μία απάντηση για το προηγούμενο post που αποθεώνει το όραμα της δόξας των rock stars.


Ελληνοαμερικάνικο διαφημιστικό ρομάντζο

Φεβρουαρίου 9, 2009

Την λένε Eleftheria Parpis και είναι κριτικός διαφημίσεων στο περιοδικό AdWeek. Εκείνος είναι ο Thad Papadakis δημιουργικός διευθυντής της Ignited στο L.A. Mε το παρακάτω video-ερωτική εξομολόγηση έχει πετύχει να αναβαθμίσει το βιογραφικό του, να κάνει κόσμο να γελάσει και φυσικά να κερδίσει πόντους στη δουλειά του. Έχει πλάκα ο τρόπος που παίζει με όλα τα ελληνοαμερικάνικα στερεότυπα, χωρίς να το παρακάνει ποτέ. Δεν ξέρω αν η Ελευθερία θα βγει μαζί του για ραντεβού, είμαι σίγουρος όμως ότι θα το σκεφτεί δύο φορές πριν του ξαναγράψει κακή κριτική.


Πιάνει πουλιά στον αέρα

Μαΐου 20, 2008

Ενώ ο πρώην πρωταθλητής σκακιού Gary Kasparov έβγαζε λόγο σε συγκέντρωση του κόματος Other Russia που ηγείται, κάποιοι λεβέντες από το ανίπαλο στρατόπεδο του έστειλαν πεσκέσι ένα ιπτάμενο πέος. Τρελλό ανέκδοτο που κάνει τον γύρω του κόσμου. Ξεχωρίζει ο μουντρούχος τύπος που απομακρύνει το ιπτάμενο αντικείμενο με χειρονομία που (συγχώρεσέ με βούδα μου) θα χαρακτήριζα ως πουτσοσκάμπιλο :-)

Το κόλπο έχει ξαναγίνει στον ψηφιακό κόσμο του Second Life στην συνέντευξη τύπου της πάμπλουτης Anshe Chung, αλλά προτιμώ την πραγματική version. Προβλέπω επίσης το γεγονός να γίνεται πρώτυπο διαμαρτυρίας και πλάκας. Θα δούμε πολλά ιπτάμενα πέη στο προσεχές μέλλον.


Απότομο ξύπνημα

Μαΐου 7, 2008

Μετά από 9.000 χρόνια θυμήθηκε να ξυπνήσει το ηφαίστειο στη Χιλή και να το ρίξει λίγο έξω. Δεν μου έχει τύχει ποτέ προσωπική επαφή με τέτοιο θέαμα, αλλά κρίνοντας από την φωτογραφία θα είναι κάτι μεταξύ τρόμου και δέους. Να τρέξω ή να μείνω να το απολαύσω;