Περιμένοντας την Ponyo

Ιουνίου 25, 2009

Η νέα ταινία Ponyo του Hayao Miyazaki ετοιμάζεται για τις διεθνείς οθόνες. Απ’ότι διάβασα μέχρι τώρα πρόκειται για μία επιστροφή σε παλιότερη θεματολογία, με έμφαση στην καταστροφή του πλανήτη από τον άνθρωπο. Η ιστορία βασίζεται – πολύ χαλαρά είναι η αλήθεια – στη Μικρή Γοργόνα του Hans-Christian Andersen και χωρίς να δημιουργεί τις προσδοκίες των τελευταίων ταινιών του μεγάλου μάστορα, έχει βάλει όλους εμάς τους φίλους των Studio Ghibli σε mode τρελλής ανυπομονησίας.

Advertisements

The Castle of Cagliostro

Οκτώβριος 6, 2008

Το anime έπος του Hayao Miyazaki με τίτλο The Castle of Cagliostro (Rupan Sansei: Kariosutoro no Shiro) (1997) είναι η δεύτερη από μία σειρά ταινιών βασισμένες στον χαρακτήρα του Lupin III, εγγονού του περιβόητου Arsène Lupin, δημιούργημα του γάλλου συγγραφέα Maurice Leblanc. Στην manga μορφή του ο ήρωας είναι ένας αδίστακτος κυνικός playboy που κλέβει για να ζει και ζει για να κλέβει. Στην ταινία αντίθετα ο ήρωας μεταμορφώνεται σε έναν χαρούμενο και αιώνιο έφηβο, ρομαντικό και πανούργο καλαμπουρτζή, λίγο James Bond, λίγο Indiana Jones. Περιπλανιέται στην Ευρώπη ξεσκεπάζοντας απατεώνες, παλεύοντας το άδικο και ξελογιάζοντας αθώες και μη πιτσιρίκες.

Η ιστορία φέρνει τον Lupin μέσα στο κάστρο του δικτάτορα του φανταστικού κρατιδίου Cagliostro, για να αποκαλύψει ένα σκοτεινό μυστικό. Περιπέτειες που μπλέκουν, πριγκήπισσες, δικτάτορες, την Interpol, έναν γιαπωνέζο αστυνόμο, δύο μαγικά δαχτυλίδια και τα ερείπια μιας αρχαίας ρωμαϊκής πόλης. Χαμός!

Η ταινία είναι η πρώτη μεγάλη διεθνής επιτυχία του Miyazaki και κάποιες φορές φαίνεται περισσότερο παιδική απ’όσο αντέχω. Λείπουν επίσης τα χαρακτηριστικά φανταστικά πλάσματα του anime παραμυθά που κάνουν τις ταινίες του τόσο μαγικές. Στο σύνολό της όμως είναι μία ενδιαφέρουσα προσπάθεια να φτιαχτεί ένα έπος δράσης στα πρότυπα του Hollywood. Για τους λάτρεις του Miyazaki και των anime γενικά.


Gegege Kitaro

Ιουλίου 30, 2008

O Gegege Kitaro είναι ένας από τους πιο αλλόκοτους χαρακτήρες του γιαπωνέζικου manga. Ξεκίνησε το 1959 ως Hakaba Kitaro και έχει περάσει από νωρίς τα όρια του χάρτινου manga, αρχικά στην τηλεόραση και φέτος και στον κινηματογράφο με ζωντανούς πρωταγωνιστές! Ο Gegege είναι ένα συμπαθέστατο μονόφθαλμο φάντασμα που προστατεύει τους ανθρώπους από τα εχθρικά φαντάσματα.

Δυστυχώς εκτός Ιαπωνίας ο ήρωας και οι περιπέτειές του είναι ουσιαστικά άγνωστες και απευθύνεται μόνο στους μυημένους. Πρόκειται όμως για μία πανέξυπνη και ιδιαίτερα πρωτότυπη περίπτωση manga που φαίνεται άκόμη και σήμερα μοντέρνο. Προσωπικά μου θυμίζει την αθώα μα και τόσο σκοτεινή πλευρά του Tim Burton. To κλιπάκι που θα δεις είναι οι τίτλοι από την τηλεοπτική εκδοχή που έκανε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του 1960 στην Ιαπωνία. Το τραγουδάκι είναι επικίνδυνα εθιστικό. Δες το με προσοχή!


Tonari no Totoro

Απρίλιος 18, 2008

Το 1988 το Studio Ghibli κυκλοφόρησε το Tonari no Totoro (Ο γείτονάς μου ο Τότορο) μία από τις κλασικές ταινίες του Hayao Miyazaki κυρίως λόγω της παρουσίας του Totoro, ενός πνεύματος του δάσους που είναι από τα πιο χαρακτηριστικά δημιουργήματα του μεγάλου γιαπωνέζου παραμυθά. Δύο πιτσιρίκες, η Mei και η Satsuki περνούν το καλοκαίρι τους με τον πατέρα τους στην εξοχή, περιμένοντας την ανάρρωση της μητέρας τους που είναι στο νοσοκομείο. Ανακαλύπτουν τον Totoro, ένα από τα πνεύματα του δάσους, λίγο χαριτωμένο αρκούδο αλλά και λίγο τρομακτικό στοιχειό ταυτόχρονα. Μαζί θα ζήσουν περιπέτειες που θα τελειώσουν με το καλοκαίρι και την ανάρρωση της μητέρας. Δεν υπάρχουν ούτε κακοί, ούτε τραγικά γεγονότα. Όλα κυλούν απλά μέσα στην αθωότητα και γλυκύτητα, σε μια ταινία που ταιριάζει είτε σε πολύ μικρά παιδιά είτε σε ενήλικες που θέλουν να γευτούν λίγη απροβλημάτιστη αθωότητα.

Η ταινία είναι ελαφριά και συμμαζεμένη, περισσότερο παιδική απ’ότι θα ήθελα, αλλά κατάφερε να με μαγέψει με την χρωματιστή απεικόνιση της παιδικής αθωότητας και τους υπέροχα σχεδιασμένους χαρακτήρες-ξωτικά. Η ιστορία εξελίσσεται εσωτερικά, χωρίς εξάρσεις, το animation είναι αρκετά ανώριμο και η μουσική του Joe Hisaishi είναι άλλοτε σπουδαία και άλλοτε εντελώς ατυχής. Η ταινία όμως γράφει θετικά καθώς οι χαρακτήρες όπως ο Totoro και το Γατολεωφορείο είναι τόσο γοητευτικοί που μπορούν να σε παρασύρουν σ’αυτό το ταξίδι στην παιδική αθωότητα.


Porco Rosso

Μαρτίου 28, 2008

Porco RossoΟ σκηνοθέτης anime Hayao Miyazaki είναι ο σημαντικότερος παραμυθάς της σύγχρονης Ιαπωνίας και η ταινία του Porco Rosso του 1992 είναι η πιο παράξενη απ’όλες τις ταινίες του. Όχι γιατί είναι γεμάτη από τα φανταστικά πλασματάκια και μεταφυσικά αινίγματα που συνήθως πλημμυρίζουν τις ταινίες του αλλά γιατί όλα αυτά λείπουν παντελώς. Η πιο στεγνή και ανθρώπινη ιστορία του είναι ενήλικη, αστεία, συγκινητική, πολιτικοποιημένη και νοσταλγική για την χαμένη εποχή ηρωισμών και ανεκπλήρωτων ερώτων. Ο Porco Rosso είναι ένας γουρουνόμορφος πιλότος ελικοφόρου υδροπλάνου της Ιταλικής αεροπορίας που μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και αηδιασμένος από την άνοδο του φασισμού εγκαταλείπει την αεροπορία για να γίνει μισθοφόρος και να μάχεται πειρατές που με υδροπλάνα απειλούν τα πλοία που διασχίζουν την Αδριατική. Στην ιστορία εμπλέκεται η μοιραία και ωραία Gina, ιδιοκτήτρια ξενοδοχείου που συνδέει τον Porco με το παρελθόν και που αποτελεί το ερωτικό του απωθημένο. Οι εντυπωσιακές σκηνές με τα αεροπλάνα να παίζουν μέσα στα σύννεφα και τους ήρωες να ερωτεύονται με φόντο το μεσογειακό μπλε στήνουν το σκηνικό για ένα anime-έπος.

H ταινία αρχικά είχε χρηματοδοτηθεί από την Japan Airlines με σκοπό να γίνει μία μεσαίου μήκους ταινία που θα αποκοίμιζε γλυκά τους επιβάτες της business class. Τελικά έγινε μεγάλου μήκους και είναι μία από τις λιγότερο «παιδικές» ταινίες των Studio Ghibli. Η πολιτική κατάσταση της Ευρώπης του μεσοπολέμου είναι διαρκώς παρούσα με την απεικόνιση της ανόδου του φασισμού στην Ιταλία, με την οικονομική κρίση ακόμη και με έναν φανερό αντιαμερικανισμό. Η νοσταλγία για έναν χαμένο ρομαντισμό διαποτίζει όμως καθοριστικά όλη τη ταινία. Τα ρούχα των ηρώων, οι κώδικες συμπεριφοράς, τα χρώματα και η σπουδαία μουσική του Joe Hisaishi συντείνουν στην δημιουργία μιας παραμυθένιας ατμόσφαιρας.

Θα σου ζεστάνει την καρδιά με τη δύναμη της νοσταλγίας για έναν κόσμο όπου οι ήρωες είναι ηρωικοί, οι έρωτες καταραμένοι να πνίγονται σε ανθισμένους κήπους και τα σύννεφα φτιαγμένα από βαμβάκι. Και εντελώς μαγικά τα απλά σκιτσάκια του Miyazaki θα σου υπενθυμίσουν πόσο απόκοσμα όμορφη είναι η εμπειρία της πτήσης, με έναν τρόπο που δεν κατάφερε ποτέ καμία κάμερα.


O γάτος πρεσβευτής

Μαρτίου 19, 2008

Η ιαπωνική κυβέρνηση διόρισε χθες τον anime ρομπο-γατούλη Doraemon πολιτιστικό πρεσβευτή. Στόχος του ρομποτικού πρέσβυ – που γεννήθηκε το 1969 από το πενάκι του Fujiko F. Fujio – είναι να διαδώσει τα ιαπωνικά anime σε όλο τον κόσμο. Τον γάτο δεν τον πολυγνωρίζουμε εδώ στη Δύση, αλλά στην Ιαπωνία είναι παντού. Η παρακάτω φωτογραφία είναι από την επίσκεψή μου στο Τόκυο πριν ένα χρόνο και συγκεκριμένα από την είσοδο στο κτίριο του τηλεοπτικού σταθμού Asahi TV (που τον επανέφερε στη ζωή με νέα επεισόδια το 2005). Ο Doraemon είναι το απόλυτο πρόσωπο του anime στην Ιαπωνία και μπορεί να μην είναι οσκαρικό pet του Hayao Miyazaki, αλλά τα πιτσιρίκια στην Ιαπωνία τον έχουν θεό. Προσωπικά θα του στρώσω κόκινο χαλί να τον υποεδχθώ. Και να μην ξεχάσω τα αγαπημένα του γλυκά dorayaki :-)

Doraemon


Tekkon Kinkreet

Ιανουαρίου 25, 2008

Τekkon KinkreetO μύθος της ταινίας Tekkon Kinkreet ξεκινάει από το βιβλίο του Taiyo Matsumoto. Ένα υπέροχο σκοτεινό manga που διηγείται την ιστορία δύο ορφανών, του Άσπρου και του Μαύρου, χαμένων στην «Θησαυρούπολη» το μαλακό υπογάστριο μίας μεγαλούπολης στο πρότυπο του Τόκυο. Ο αγώνας τους να σώσουν αυτή την βρωμερή πόλη-μάνα εξελίσσεται μέσα από ονειρικές και έντονα ψυχαναλυτικές καταστάσεις. Με δυο λόγια, μιλάμε για ένα από τα σημαντικότερα manga των τελευταίων χρόνων.

Και εδώ εμφανίζεταο ο Michael Arias, αμερικανάκι χτυπημένο με τα anime, που αποφασίζει να γίνει ο πρώτος γιάνκης που θα σκηνοθετήσει anime. Παρατάει την σφιχτή αγκαλιά της Δύσης και πηγαίνει να ζήσει στην αγαπημένη Ιαπωνία. Μιλάει τέλεια γιαπωνέζικα (μπράάάβο Μιχάλη) και ξεκινάει να δουλεύει σε anime studios. Aφού λοιπόν έβαλε το χέρι του σε διάφορα projects (μεταξύ τους και το Animatrix – παραπαίδι του Matrix) έφτασε η ώρα να σκηνοθετήσει το πρώτο του anime. Παίρνει στα χέρια του το Tekkon Kinkreet και το μεταμορφώνει από ένα σκοτεινό manga σε ένα πολύχρωμο anime για να αποδείξει όπου δουλεύει Δύση με Ανατολή βγαίνουν σπουδαία πράγματα. Από τη μία ο πολύχρωμος κόσμο των anime, τα σουρρεαλιστικά στοιχεία, η παράνοια του Τόκυο, και από την άλλη η ιστορία και ο μύθος όπως τον αντιλαμβανόμαστε στη Δύση. Δεν συνεχίζω γιατί θα γράφω ώρες για αυτή την ταινία, και θα σου χαλάσω και την έκπληξη. Δες ένα δίλεπτο χορταστικό trailer και κάνε μία βόλτα από το DVD club από τα παιδικά (ναι οι αθεόφοβοι εκεί το βάζουν) και θα με θυμηθείς.