Το θαύμα της χημείας

Ευχάριστα παρανοϊκή διαφήμιση της TBWA\Chiat\Day, New York για τα αγαπημένα μου Skittles. Είναι αλήθεια πάντως όποτε καταναλώνω ένα τέτοιο σακουλάκι νιώθω να μου φυτρώνει και εμένα ένα αντίστοιχο φυτό από το στομάχι.

Ωραίο χαμόγελο έχεις μούργο

Γέλασα πολύ με την απλή ιδέα της TBWA\Chiat\Day για τα Dentastix. H διαφήμιση ξεκινάει με μία mock-διαφήμιση που πουλάει μασέλες για σκύλους και μετά γίνεται μία απλή βαρετή διαφήμιση για ένα νέο προϊόν που τώρα τελευταί πουλάει τρελλά σε ιδιοκτήτες σκύλων. Προτιμώ το πρώτο μέρος που παιδιαρίζει με μία σαχλή ιδέα. Δύσκολες μέρες για να λέμε όχι στο γέλιο.

The Hurt Locker

Καιρό είχα να γράψω εδώ για τις ταινίες που βλέπω. Ούτε καν το Avatar δεν ήταν αρκετό να με κάνει να σπαταλήσω χρόνο γράφοντας αρλούμπες. Όμως η πρόσφατη ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων των Oscars μου έβαλαν στο μυαλό σκέψεις. Βλέπεις δεν είναι τυχαίο που οι δύο πιο πολυσυζητημένες αμερικάνικες ταινίες έχουν ακριβώς το ίδιο θέμα: Την άδικη πρόκληση και ατυχή εμπλοκή του αμερικάνικου στρατού σε πολέμους που αφορούν πλουτισμό της Αμερικής εις βάρος “ιθαγενών”. Στο The Hurt Locker η Kathryn Bigelow εξιστορεί την τρομακτική καθημερινότητα τμήματος του αμερικάνικου στρατού στο Ιράκ που ασχολείται με την εξουδετέρωση εκρηκτικών. Η ταινία είναι λιγότερο πολεμική και περισσότερο δραματικό thriller με τα όλα του που τα καταφέρνει να τα πάει καλά και με τη δράση αλλά και με την ανάπτυξη των χαρακτήρων.

Νομίζω ότι τα φετινά Oscars σηματοδοτούν μία στροφή της αμερικάνικης κοινωνίας απέναντι στο θέμα των πολέμων που διεξάγει αυτή τη στιγμή. Είναι σημαντικό ότι και στο Avatar αλλά και στο Hurt Locker οι αμερικάνοι δεν είναι απλά οι εισβολείς αλλά οι “ξένοι” που δεν “καταλαβαίνουν” ούτε τους ντόπιους αλλά ούτε και τους λόγους για τους οποίους τους σκοτώνουν. Νομίζω ότι ο μέσος αμερικάνος επιτέλους κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και ευτυχώς κάποιοι του το ρίχνουν στη μούρη με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Η ταινία της Βigelow είναι ο κινηματογράφος που αγαπάω, με σπουδαίο σενάριο, προσωπική ματιά και έναν ρυθμό που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις λεπτό. Αποκάλυψη είναι ο πρωταγωνιστής Jeremy Renner που αν και μοιάζει με βλαχο-γελαδάρη σε πείθει με την σπουδαία και κυρίως ανπάντεχη δύναμη της ερμηνείας του. Να το δεις.

Πι πι το παιδί

Στο όνειρο ενός παιδιού το κατούρημα είναι συντριβανάκι χαρωπό ανάμεσα σε ροζ ελέφαντες και παραδεισένια πλάσματα. Ο πιτσιρικάς της συσκευασίας των GoodNites ονειρεύεται ως ήρωας της Disney και κατουράει ήρεμα και ευτυχισμένα. Καθώς το target-group της καμπάνιας είναι γονείς, δεν παίρνω θέση γιατί μπορεί κατά βάθος η Diamond Ogilvy, Seoul να έχει κάνει καλή δουλειά και να επικοινωνεί την πάνα βρακάκι ιδανικά. Επειδή όμως δεν είμαι γονιός αλλά κατά βάθος σιτεμένο παιδί θα σταθώ στο υπέροχο illustration του κυρίου Ilsung Na. Ταλεντάρα μου φαίνεται.

Βαρετά βόρειο

Μινιμαλισμός και πνεύμα από τη Νορβηγική McCann, Oslo για το dig2go.com. Εγώ τώρα που είμαι παγιδευμένος ανάμεσα σε χιλιάδες μηνύματα κάθε είδους πρέπει να κάνω την αναγωγή και να καταλάβω ότι αυτό το site πουλάει audiobooks. Τη στιγμή μάλιστα που διαβάζω χωρίς γυαλιά. Υπερβολικά απαιτητική καμπάνια για μία τόσο βαρετή ιδεά.

Garuda

Παλιό αλλά υπέροχο και ερωτεύσιμο ταινιάκι από τους σπουδαστές της σχολής Gobelins L’Ecole de L’Image στο Παρίσι. Δυστυχώς έιναι μόλις ένα λεπτό αλλά είναι από αυτά τα πράγματα που σου μένουν για πάντα στο μυαλό. Λόγω του πλούτου της εικόνας, της μαγικής ατμόσφαιρας και των χιλιάδων χρωμάτων που κάνουν επίθεση στα μάτια. Το έχω βάλει σε loop και ταξιδεύω.

Άσε τη λεχώνα ήσυχη

Το σκουπιδο-celebrity Kourtney Kardashian πούλησε τα δικαιώματα των φωτογραφιών του νεογέννητού της στο σκουπιδο-περιοδικό ΟΚ αγνοώντας ότι η εν λόγω φυλλάδα είχε άλλα πράγματα στο μυαλό της. Έτσι όταν είδαν τις φωτογραφίες στο περιοδικό, διαπίστωσαν ότι η λεχώνα καλλονή είχε χάσει το σώμα αχλάδι και είχε μεταμορφωθεί σε φώκια. Οι πανέξυπνοι διευθυντές έβαλαν κάποιον δύσμοιρο γραφίστα να της κόψει τις πατσές, να δώσει χρώμα στο τσίτι που φορούσε και επίσης να της αλλάξει πρόσωπο γιατί το υπάρχων ήταν μόνο μάγουλα και προγούλια. Το αποτέλεσμα το βλέπεις και αποδεικνύει άλλη μία φορά ότι το Photoshop στα χέρια ηλίθιων είναι όπλο δολοφονικό. Μεταξύ μας, έχω την εντύπωση ότι αυτά δεν διαρρέουν άσχετα, αλλά είναι άλλος ένα καλός δρόμος για δημοσιότητα και μάλιστα δωρεάν.

Η Σκωτία που θέλω να με μαγεύει

Η Σκωτία είναι τόπος των μύθων και της μοναξιάς. Η Pringle πήρε αυτές τις δύο λέξεις και με το παγωμένο πρόσωπο της Tilda Swinton και το ταλέντο του σκηνοθέτη Ryan McGinley έφτιαξε μία παραμυθένια καμπάνια. Εκείνη τρέχει αλαφροίσκιωτη μέσα στους λόγγους και εκείνος καταγράφει με βουλιμία. Εκείνη είναι τόσο καλή που ο οίκος Pringle αποφάσισε να της φοράει και τα αντρικά του ρούχα, γιατί όπως και να την ντύσεις την Tilda πάντα θεά/θεός θα βγαίνει. Λατρεύω Σκωτία του ονείρου. Μισώ Σκωτία με παγωμένη ψιχάλα. Μη το αφήσεις να χαθεί, δεσ’το εδώ.

Sex & Fun & Jeans

Πόση τρέλλα και γυμνό πρέπει να πουλήσω για να πουλήσω ένα τζηνάκι; Πολύ προφανώς! Οι τελευταίες καμπάνιες για 3 μεγάλα brands το επιβεβαιώνουν: Diesel (Anomaly, London), Meltin’Pot (Armando Testa, Milan), Wrangler (Fred & Farid, Paris). H Diesel συνεχίζει στο δρόμο της νεανικής πλάκας και θυμίζει έντονα τον παλιό της εαυτό αν και πρόσφατα άλλαξε διαφημιστική. Η Meltin’Pot αντιγράφει και αυτή τις παλιές καμπάνιες της Diesel, και γιατί όχι άλλωστε αφού ήταν πάντοτε επιτυχημένες. Τέλος η Wrangler κάνει ένα τολμηρούτσικο βήμα μπροστά και εστιάζει στα ζωώδη ένστικτα και μία “αλλιώτικη” οπτική. Το ζουμί όμως παραμένει ίδιο: Sex sells! Άντε και ολίγον fun να μη μας κράξουν για λιγούρηδες. Τα βαρβατωμένα τεκνά που ακολουθούν νομίζω ότι έχουν την ίδια γνώμη.

Η μοναξιά του γάτου

Τι θλιβερή εικόνα: Μουσάτος κύριος, προφανώς με μισθό 700 ευρώ και κάτι, παίζει με το ηλεκτονικό του παιχνιδάκι και αντιλαμβάνεται ότι ο γάτος του έχει σκυλοβαρεθεί να τον βλέπει, τέτοιος loser που είναι. Ο γάτος φυσικά προτιμάει την αυτοκτονία και στο τέλος η προξενήτρα Meetup.com έρχεται να δώσει τη λύση και να μετατρέψει τον θλιβερό slacker σε ψυχή της παρέας. Χαριτωμένο χιούμορ από την Knarf, New York.

Γλυκόπικρη δολοφόνος

Σατανικά γλυκόπικρη διαφήμιση, με μία αθώα πιτσιρίκα στο ρόλο της επίδοξης δολοφόνου καθώς γεμίζει το κουκλίστικο φλυτζανάκι της με δηλητήριο για να το προσφέρει προφανώς στην αμέριμνη αδερφούλα της. Η El Garaje Lowe, Lima έφτιαξε για τις σοκολάτες Caribú Bitter μία καμπάνια με πρωταγωνιστές κοριτσάκια που επιδίδονται σε εφιαλτικές πράξεις. Λίγο υπερβολικό για διαφήμιση σοκολάτας, αλλά τελικά πετυχημένο και ξεχωριστό. Το tag: The dark side of sweetness, καλύπτει όλη την ιδέα άψογα και πολύ μου άνοιξε την όρεξη για κάτι γλυκό και πικρό και παχυντικό.

Χαρά και εργασία

Τα κεντρικά γραφεία της Vodafone στο Πόρτο σχεδιασμένα από το γραφείο Barbosa e Guimaraes Arquitectos. Θα είναι άραγε ελκυστικότερη η εργασία σε ένα τέτοιο περιβάλλον;

Όλα στο καλάθι

Φοβερό BTL της Duval Guillaume, Antwerp από το Βέλγιο για το Alfa Romeo MiTo. Το copy γράφει: Η ευκαιρία σας να αποκτήσετε ένα Alfa Romeo. Πολύ εντυπωσιακό και τόσο ταιριαστό με την εποχή μας, που η οικονομική κρίση έχει ρίξει την αληθινή αξία πολλών πραγμάτων αν όχι και την τιμή τους. Το brand που κάποτε ήταν συνώνυμο της ιταλικής φινέτσας τώρα είναι άλλο ένα προϊόν που ρίχνεις στο καλάθι του supermaket. Quelle decadence mon dieu!

Πάλι μπάμιες ρε μάνα!

Tα Supermarket 3 Chanchitos κατέβασαν τις τιμές στα λαχανικά και οι μπόμπιρες του Περού έχουν πλαντάξει στο κλάμα. Βλέπω αυτές τις δυστυχισμένες φατσούλες και αναρωτιέμαι πως κατάφερε ο φωτογράφος να αποσπάσει τέτοιες ερμηνείες! Το κλασικό στερεότυπο που θέλει τις μαμάδες να κυνηγάνε τα παιδιά τους να τα ταίσουν λαχανικά, χρησιμοποιείται εδώ τέλεια από την El Garaje Lowe, Lima. Να βλέπω τέτοιες καταχωρήσεις να νιώθω καλά που δεν έκανα παιδιά.

Γέρασα

Τους Clash τους είδα πρώτη φορά στο Καλλιμάρμαρο αρχές της δεκαετίας του 80. Τότε ήμουν πιτσιρικάς και φλωρο-ροκάς και νόμιζα ότι έβλεπα το πρόσωπο της επανάστασης. Τώρα οι Clash γέρασαν και καθιερώθηκαν και το σπουδαίο ροκ εξώφυλλο του London Calling έγινε γραμματόσημο με το κεφάλι της βασίλισσας για παρέα. Μαζί του άλλα 9 κλασσικά εξώφυλλα έγιναν γραμματόσημα, από Ziggy Stardust μέχρι Coldplay όλα τους σπουδαία. Δυστυχώς όμως αν και Άγγλοι οι υπεύθυνοι, δεν διέθεταν το χιούμορ να κάνουν το πλέον iconic εξώφυλλο γραμματόσημο με το κεφάλι της Ελισσάβετ. Φυσικά μιλάω για το Never mind the bollocks που θα έκανε μία ειρωνεία μούρλια με το God save the Queen.